Vandaag priester worden: een interview (deel 2)

Zijn er vandaag de dag nog roepingen?

Wat betreft de toekomst van de roepingen binnen de Priesterbroederschap Sint-Pius X, lijkt het mij dat wij een tweeledige visie op de zaken hebben. Ten eerste hebben wij de visie van de Kerk, een bovennatuurlijke visie: een roeping, laten wij dat nooit vergeten, is een oproep van God. Wij zijn dan ook niet pessimistisch over de toekomst, want hoe slechter het met de wereld gaat, hoe meer zij priesters nodig heeft en hoe meer God roept; dat is duidelijk. God roept steeds meer jonge mannen.

Wij zien het zelf: elke dag gaat het steeds slechter met de wereld, en toch roept de goede God hier in Flavigny veel jonge mannen. Ik ontvang elk jaar gemiddeld zo’n veertig jonge mannen die bij het seminarie aankloppen om toegelaten te worden, om een roeping te onderscheiden of om begeleid te worden bij het onderscheiden van hun roeping. Dat is prachtig.

Men zou kunnen denken dat er tegenwoordig weinig roepingen zijn en dat jongeren weinig vrijgevig zijn. Dat geloof ik niet. Veel jongeren stellen zich de vraag en zijn bereid zich in te zetten. Misschien is het over het geheel genomen een kwetsbaardere jeugd, die meer zwakheden heeft dan vroeger, omdat de wereld al die zwakheden met zich meebrengt. Maar er is een grote vrijgevigheid en er zijn veel roepingen van de goede God.

Dit jaar hebben we tweeëntwintig nieuwe seminaristen mogen verwelkomen. Dat is tegenwoordig een mooi aantal. En we zien dat dit doorgaat. Gedurende bijna de hele middag van deze feestdag heb ik jonge mannen ontvangen voor gesprekken over toekomstige toetredingen tot het seminarie en bezinning. Ik heb dan ook geen enkele twijfel over de toekomst van de Priesterbroederschap op dit vlak. Er zijn voortdurend zulke vrijgevige jonge mannen die zich willen inzetten.

De toekomst van het seminarie van Flavigny is onlosmakelijk verbonden met de toekomst van de roepingen, en voor ons gaat het voornamelijk om Franstalige roepingen. Ik twijfel dan ook geenszins aan de toekomst van het seminarie van Flavigny. Alles ligt momenteel in Gods handen, maar er komen roepingen aan. We hebben ook dit noviciaat van de Franstalige broeders, dat eveneens het seminarie van nieuwe krachten voorziet. De afgelopen jaren, en ook dit jaar weer, zijn we hier gemiddeld met ongeveer vijftig personen. Het is dus echt een instelling in volle bloei, zeer levendig en veelbelovend voor de toekomst.

Welke boodschap zou u willen richten tot jongeren die zich hierover vragen stellen?

Als ik vandaag een boodschap zou willen overbrengen aan jonge mannen over de roeping, zou ik hen vragen twee dingen in overweging te nemen. 

Ik ben ervan overtuigd dat de diepste en meest stabiele basis van de priesterlijke of religieuze roeping ligt in het diepe besef van de liefde die Onze Heer persoonlijk voor ons koestert. Dat is de basis.

Als men zich hiervan nog niet voldoende bewust bent, doe dan allereerst het volgende: richt uw geestelijk leven hierop, want dit is de kern van de christelijke Openbaring. De liefde van God bestaat niet erin dat wij God hebben liefgehad, maar erin dat God ons als eerste heeft liefgehad en Zijn Zoon heeft gezonden als verzoeningsoffer voor onze zonden. Men moet hiervan absoluut overtuigd zijn. Dat is het dogma van het primaat van de goddelijke liefde.

Dat is de basis. Als u hiernaar leeft, als u openstaat voor deze liefde van God voor uzelf, zal de goede God in u een diep verlangen doen opwellen om Hem liefde voor liefde terug te geven. Als Hij u roept, zal deze liefde van dankbaarheid die u aan God wilt teruggeven onmiddellijk tot bloei komen in de roeping.

Praat er dan over met een priester. Aarzel niet: als u zich de vraag stelt, praat er dan over met een priester; als u twijfelt, praat er dan over met een priester; als u tegen uzelf zegt: „Waarom niet?”, praat er dan over met een priester die u kent. Laat u begeleiden bij dit onderscheidingsproces. De medebroeders van de Priesterbroederschap zullen u doorgaans goed advies geven.

Mocht de goede God u niet roepen tot het priester- of religieuze ambt, dan zal juist het feit dat u uw geestelijk en persoonlijk leven hebt gegrondvest op dit fundament van de persoonlijke liefde die God voor u koestert, onmiddellijk in u het verlangen doen ontstaan om liefde met liefde te beantwoorden, maar dan in een andere roeping: een roeping tot het huwelijk, door een goed christelijk gezin te stichten, of een roeping tot toewijding aan het koninkrijk van Christus. Maar u zult hierop reageren. Dit is werkelijk de kern, het fundament.

Als er één ding is dat we de jeugd van vandaag moeten zeggen, dan is het dit. Waarom leg ik hier zo de nadruk op? Omdat we vaststellen dat dit is wat er in de huidige wereld ontbreekt. Natuurlijk wordt er gesproken over de geloofscrisis, dat is duidelijk, maar dat is slechts een gevolg. De geloofscrisis komt voort uit onkennis van God.

De christelijke openbaring is echter hierop gegrondvest: God is degene die ons met oneindige liefde liefheeft en die naar de aarde afdaalt om ons te verlossen, als antwoord op de zonden van de mensen. Dit toont aan wie de goede God is. Deze onkennis van God, deze onbekende en te verre God, belet de mensen zich tot Hem te wenden.

Als er vandaag de dag werkelijk iets te doen valt om de wereld weer op het rechte pad te brengen en de mensen terug te leiden naar het geloof, dan is het wel de goede God zelf bekend te maken, bekend te maken wie Hij is. Dat is werkelijk de belangrijkste boodschap die ik zou willen overbrengen.

Wat moet een seminarist tijdens zijn eerste jaar verwerven?

Dit eerste jaar op het seminarie, dat binnen de Priesterbroederschap het ‘jaar van spiritualiteit’ wordt genoemd, zou ik in vijf hoofdpunten samenvatten: vijf doelen die wij hier nastreven.

Het eerste doel is de jonge seminarist te helpen een diepgaand en persoonlijk spiritueel leven te ontwikkelen. Hiervoor profiteert hij van de omgeving van het seminarie en van persoonlijke begeleiding door de geestelijk leidsman. Dat is het eerste punt: een diepgaand en persoonlijk gebedsleven.

Het tweede punt waarop wij ons in het eerste jaar richten, is de menselijke en psychologische ontwikkeling van de jongeman. Hier besteden wij veel aandacht aan. Wij willen dat toekomstige priesters evenwichtige mannen zijn, met een volwaardige persoonlijkheid. Wij streven er dan ook naar om de menselijke, relationele en emotionele basis van de seminarist goed te versterken en tot bloei te brengen. Hij moet een emotioneel leven en persoonlijke relaties met anderen hebben die volkomen evenwichtig zijn. Dit is van groot belang voor de toekomstige priester.

Binnen deze menselijke basis ontwikkelen wij ook het verantwoordelijkheidsgevoel, omdat een priester bij uitstek degene is die verantwoordelijk is voor de zielen, evenals het gevoel voor gezag, aangezien de priester de vertegenwoordiger van Christus is. Hij zal een goede herder zijn in de voetsporen van Onze Heer Jezus Christus en zal verantwoordelijkheden dragen.

Elke priester moet zich dus volkomen op zijn gemak voelen met gezag en met zijn meerderen een kinderlijke relatie onderhouden, gebaseerd op vertrouwen en gehoorzaamheid, die goed is opgebouwd. Als men een zoon is, kan men een vader zijn. Als men niet weet hoe men een zoon moet zijn, zal men geen vader kunnen zijn. Dat is het tweede aspect: na het geestelijk leven volgt het menselijke en psychologische aspect.

Het derde aspect waarop wij ons hier richten, is de vorming in de geest van de Priesterbroederschap Sint-Pius X. Hier is alles op dit doel afgestemd. Wij leven in de Broederschap, wij hebben de avondlijke spirituele lezingen, de cursussen en een hele levenswijze die de geest van de Priesterbroederschap Sint-Pius X overbrengt, zoals deze ons door Mgr. Lefebvre is overgeleverd. Deze geest is een geest van het katholieke priesterschap.

Wij streven naar het katholieke priesterschap door een authentiek streven naar priesterlijke heiliging. Tegelijkertijd streven wij naar trouw aan de Traditie, liturgische trouw aan de traditionele Mis, aan de traditionele ritus van de Mis, met alle dogmatische en spirituele rijkdom die deze in zich draagt.

Wij streven ook naar de heerschappij van Christus Koning in de samenleving, voor zover dat in ons vermogen ligt. Men ziet het overal ter wereld: het lijkt mij dat de Priesterbroederschap Sint-Pius X tracht deze heerschappij van Christus de Koning tot bloei te brengen via gezinnen, scholen, verenigingen en de cultuur. Wij maken gebruik van alles wat wij in de samenleving tot onze beschikking hebben om deze heerschappij van Christus de Koning te ontwikkelen. Dat is ook de geest van de Broederschap, deze geest van geestelijke verovering die wij hier, op het seminarie, overbrengen.

Ten slotte is er het roepingsoordeel. Dit eerste jaar op het seminarie is een jaar waarin wij het priesterlijke roepingsoordeel, het roepingsoordeel, zullen versterken. Elke seminarist wordt wekelijks begeleid door een geestelijk leidsman, een docent van het seminarie die hem bij dit roepingsoordeel begeleidt. Dit zijn de belangrijkste punten waarmee dit eerste jaar kan worden samengevat.

Ik sluit af met het intellectuele leven. Wij bieden hier verschillende cursussen aan die daadwerkelijk voorbereiden op de cursussen filosofie en theologie in Écône. In het intellectuele leven in Flavigny streven wij hoofdzakelijk twee dingen na: de seminarist helpen een goede werkwijze en een ware leergierigheid te verwerven, en hem vervolgens de smaak voor de waarheid bijbrengen.

Niet de waarheid omwille van de waarheid, maar de waarheid ter wille van het heil van de zielen, opdat alle studies die daarna in Écône volgen, doordrongen zullen zijn van deze liefde voor de waarheid met het oog op het redden van de zielen.