"Tradidi quod et accepi": de Traditie in de Kerk

Door E.H. de Beer | FSSPX, preek te Utrecht, 11^de zondag na Pinksteren

Dierbare Gelovigen,

Het Epistel vandaag laat ons lezen in de eerste brief van de H. Apostel Paulus aan de Korintiërs, hoofdstuk 15. Prachtig! Paulus steekt hiermee werkelijk een riem onder ons hart! “Houd vast aan het Evangelie dat ik u heb gepreekt, dan zal het u redding brengen!” “Houd het zó vast, zoals ik het u heb gepreekt.”

“Traditi enim vobis in primis quod et accepi”, “Want vóór alles heb ik u overgeleverd, wat ikzelf had ontvangen”. Dat is traditie! Traditie is altijd in overeenstemming met het voorgaande. De H. Paulus is een traditionalist! De huidige kerkleiding zegt in feite ook tegen Paulus: “Je komt er bij ons niet in!” “Je bent niet van deze tijd!” “De wereld pruimt je niet!”

Op het graf van Mgr. Marcel Lefebvre, z.g., de stichter van onze Priesterbroederschap St. Pius X, die al 55 jaar bestaat, staan juist ook deze woorden van Paulus: “Traditi quod et accepi”, “Want vóór alles heb ik u overgeleverd, wat ikzelf had ontvangen”. Mgr. Lefebvre is de custos, de bewaker en de bewaarder van de katholieke traditie.

Is de H. Petrus het betreffende traditie eens met de H. Paulus? Ja!

Op het feest van de Verheerlijking van Jezus op de Berg Thabor lazen we in het Brevier o.a.: 2 Pt. 1, 16-21: “We hebben u immers de kracht en de komst van onze Heer Jesus Christus verkondigd, niet als napraters van listig verzonnen sprookjes, maar als ooggetuigen van Zijn Majesteit. Want toen Hij van God de Vader eer en glorie ontving, klonk tot Hem de stem van de Hoogwaardige Heerlijkheid: ‘Deze is Mijn welbeminde Zoon, in wie Ik Mijn welbehagen heb gesteld’. En wijzelf hebben deze stem uit de Hemel gehoord, toen wij op de heilige berg waren, tezamen met Hem. Bovendien bezitten we het woord van de profeten, dat daardoor nog meer bekrachtigd werd; gij doet dus wèl, met er acht op te slaan als op een lamp, die schijnt op een donkere plaats, totdat de dag gaat gloren en de morgenster opgaat in uw harten. Toch moet gij vóór alles begrijpen, dat er geen enkele profetie van de Schrift door eigenmachtige verklaring ontstaat. Want nooit is er een profetie uitgebracht door de wil van een mens, maar onder de drang van de H. Geest hebben mensen gesproken uit Naam van God”.

In het Epistel van vandaag lezen we ook het getuigenis van Paulus dat hij door Gods genade geworden is wat hij nu is; de genade is in hem niet onvruchtbaar gebleven. Ook in ons mag de genade niet onvruchtbaar blijven. Op onze manier moeten we zwoegen voor het Evangelie, om de wereld om ons heen beter te maken en zielen te helpen redden. Mgr. Marcel Lefebvre, z.g., heeft het voorbeeldig gedaan! Als aartsbisschop en apostolische delegaat had hij het heil van zielen op het oog.

Paulus noemt zich de geringste onder de apostelen, omdat hij de Kerk van God, omdat hij Jezus zelf heeft vervolgd. Deze ervaring behoedde hem voor hoogmoed, wat alles in zijn leven weer kapot zou hebben gemaakt. Hij heeft Jezus gepreekt en niet zichzelf. “Ik heb u overgeleverd, wat ik zelf had ontvangen.”

De aanhangers van het modernistisch systeem in de katholieke Kerk doen juist het tegenovergestelde. Ook zij vervolgen op hun manier de Christus door Zijn Openbaring en Hemzelf systematisch af te breken, door als gevolg van hun eigen ontwerp van God en de Christus, Hem voor de mensen onherkenbaar te maken. Onder hen zijn vele bisschoppen en zíj roemen de opvolgers van de apostelen te zijn, de Kerk te vertegenwoordigen. Het punt is eigenlijk dat ze de Openbaring geen geloof meer schenken, en dat ze zijn verblind door hoogmoed. Er is een tekort aan nederigheid.

Paulus vervolgde de Kerk met het zwaard, en werd blind geslagen. Maar bij zijn bekering zijn de schillen van zijn ogen gevallen! Hij kreeg een heel sterke bekeringsgenade. Maar desondanks bleef hij vrij. “Heer, wat wilt Gij dat ik doe”, vroeg hij namelijk. 

En diezelfde Paulus waarschuwde al voor nieuwlichters die zouden gaan komen, die hun eigen verzinsels aan de mensen zouden gaan opdringen. 2 Tim. 4, 1-4: “Ik bezweer u bij God, en bij Christus Jezus, die levenden en doden zal oordelen, en bij Zijn Verschijning en Zijn Rijk: Verkondig het woord; treed op, welkom of niet; weerleg, berisp en vermaan in alle lankmoedigheid en met alle soort van lering. Want er komt een tijd, dat men de gezonde leer niet verdraagt, maar zich een massa leraars bijeenraapt naar eigen smaak; dat men zich de oren laat strelen, maar ze afkeert van de waarheid, om zich te houden aan fabels”.

Personen, ook priesters en bisschoppen en zelfs pausen kunnen van het geloof afvallen, maar de Kerk is groter, nooit kan de gehele Kerk het geloof verliezen. De Kerk van Jezus is onvergankelijk. Jezus heeft dit beloofd. En de Kerk is, 1 Tim. 3, 15: “de zuil en de grondvest van de waarheid”.

Mgr. Lefebvre heeft ons de bijna 20-eeuwige traditie van de Kerk overgeleverd: dat is onze zekerheid en sterkte!

En zijn werk werd en wordt verboden! Het is in de natuur niet normaal dat een organisme zichzelf afbreekt. Wat zien we, wat gebeurt er met de Kerk? Dit is alleen mogelijk door infiltratie van kerkvijandige machten! Wanneer we nu die wrange vruchten zien, dan weten met zekerheid dat ze niet van de goede boom komen, de goede boom die de Kerk is, dat ze dus onmogelijk vruchten van de Kerk zelf zijn.

Het geloof komt volgens het modernistisch systeem voort uit de mens zelf, uit zijn onderbewustzijn. Het geloof is evolutief, is veranderlijk met de mens. Deze nieuwlichterij, deze verflauwing brengt onverschilligheid en afvalligheid met zich mee. Hiervoor waarschuwde de H. Paus Pius X.

Kinderen en jeugd op katholieke scholen krijgt meer informatie over andere godsdiensten dan over de eigen katholieke godsdienst.

“Indien gij het tenminste zó vasthoudt”, Paulus zegt het niet voor niets. “Als het zout zijn kracht verliest!”

Het is toch erg dat een katholieke vader aan zijn kinderen zegt: “ik weet het eigenlijk ook allemaal niet”, terwijl hij toch de zorg voor de godsdienst in het gezin heeft.

Jezus heeft ons de geloofszekerheid gebracht en die aan de Zijn Kerk overgedragen. Daarom past zij in het H. Doopsel op geestelijke wijze het effeta-wonder toe op de dopeling. Jezus heeft de doofstomme doen horen en spreken. Ook de Kerk zegt, tot de dopeling, ga open! Dat het geestelijk oor mag openstaan voor Gods Openbaring en de mond deze mag verkondigen!

Het modernisme wil dit effeta-wonder gewoon niet, ja, misschien alleen om te spreken, zodat de mens beter over zijn eigen godsidee zou kunnen spreken. Dit systeem beperkt het kerkelijk leergezag tot het aanvaarden en bekrachtigen van het godsdienstig aanvoelen van het volk; tot het zoeken en vaststellen van geschikte uitdrukkingen: dogma’s, slechts om meningen te vertolken. Het geloof ontwikkelt zich volgens dit systeem en kan dus veranderen.

Gal. 1, 8: “Maar al was het ook, dat wij of een engel uit de hemel u iets anders preekte, dan wij hebben gepreekt, hij zij vervloekt”.

Jezus heeft Zijn Kerk gesticht, om door haar alle mensen tot de eeuwige zaligheid te brengen. Hiertoe gaf Hij haar de zending om de geloofs- en zedenleer te preken. “Ga en onderwijs alle volkeren.” Mt. 28, 19

Door Jezus gesteund! “En zie, Ik ben met u alle dagen tot aan de voleinding van de wereld”. Mt. 28, 19-20 “Ik zal de Vader bidden, en een andere Helper zal Hij u geven, om bij u te blijven in eeuwigheid: de Geest van de waarheid”. Jh. 14, 16-17 Wanneer de H. Kerk ons volgens haar traditie het geloof of de geboden leert, kan zij niet dwalen, is zij onfeilbaar!

Het Protestantisme loochent de onfeilbaarheid van de zichtbare Kerk. Maar het is toch grappig om te zien hoe bijvoorbeeld de protestanten tijdens de Synode van Dordrecht (1618-1619) zich toch een zekere onfeilbaarheid toekenden, daar zij de Arminianen, Episcopius en de zijnen met hun idee over de predestinatieleer, buiten de geloofsgemeenschap sloten. Zij deden eigenlijk beroep op het door Jezus aan Zijn Kerk meegedeeld leergezag, en vergaten: hun beginsel van de geloofsvrijheid, waarmee het protestantisme staat of valt.

De Kerk: doet onfeilbare uitspraken door:

1. De paus, als hij inderdaad ook van zijn onfeilbaarheid wil gebruik maken, als hij ex-cathedra spreekt. Dus wanneer hij als Hoofd van de H. Kerk een beslissende uitspraak doet over geloof of zeden, en alle Katholieken verplicht die uitspraak aan te nemen. 

Het Eerste Vaticaans Concilie leert: “Dat de opvolgers van Petrus de H. Geest namelijk niet beloofd werd, zodat zij door Zijn Openbaring een nieuwe leer aan het licht zouden brengen, maar zodat zij met Zijn bijstand de door de apostelen overgeleverde Openbaring, de erfenis van het geloof, heilig zouden bewaren en trouw uitleggen”. 

Verder doet de Kerk onfeilbare uitspraken door:

2. Door de bisschoppen in vereniging met de paus, bijv. op een kerkvergadering. Maar wat wordt geleerd, moet dan wel in overeenstemming zijn met het voorgaande, met de kerkelijke traditie.

Het Tweede Vaticaans Concilie wilde uitsluitend een pastoraal concilie zijn en niet een dogmatisch. Nadat de progressisten in de Kerk hadden gewonnen, werd er van dit concilie een superdogma gemaakt! In kerkelijke teksten wordt bijna uitsluitend dit concilie geciteerd, alsof er niet ook nog andere concilies zijn geweest.

Hebben wij geduld. Steeds duidelijker wordt de rol die Mgr. Lefebvre in de kerkgeschiedenis speelt. Jezus redt ons door Zijn Evangelie, dat ook wij onverkort hebben mogen vernemen. Hij heiligt ons door Zijn H. Misoffer, waaraan wij in onze tijd kunnen deelnemen. Jezus laat ons niet in de steek. En heeft in deze moeilijke tijd iemand gegeven die het roer recht kon houden. 

Zijn wij trouw aan hetgeen ons is overgeleverd! En laten we bidden voor de Kerk en de Priesterbroederschap St. Pius X en bovendien voor de publieke rehabilitatie en de heiligverklaring van Mgr. Lefebvre! Amen.