"Traditio": Wat mensen uit Japan, Polen en Amerika over de documentaire schrijven

In de commentaarsectie onder de documentairefilm Traditio schrijven Fransen, Japanners, Polen, Spanjaarden, Portugezen, Engelsen, Duitsers en Italianen door elkaar heen – ieder in zijn eigen taal, allemaal over hetzelfde onderwerp. Een kijker uit Frankrijk vatte het treffend samen: “Als dat niet universeel is?!”

De driedelige documentaire Traditio toont het werk van de Priesterbroederschap Sint-Pius X over de hele wereld – zowel in Europa als in de missiegebieden. De documentaire laat eenvoudigweg zien: priesters aan het werk, gelovigen die lange reizen ondernemen, kinderen met honger naar God en naar goed onderwijs.

Wij hebben reacties ontvangen uit vele landen – nuchtere waarderingen, dankbare woorden, en een brief uit Japan die ons bijzonder heeft geraakt. Wij geven deze hier weer. En wij nodigen u uit: neem zelf een kijkje. Het is de moeite waard.

Uit Frankrijk hebben wij het volgende bericht ontvangen:

Ik ken de FSSPX niet bijzonder goed, maar hartelijk dank voor deze geweldige productie – en kijk eens naar dit commentaargedeelte, waar iedereen zich in zijn eigen taal uitspreekt (Frans, Japans, Pools, Spaans, Portugees, Engels, Duits, Italiaans) – als dat niet universeel is?!

Deze bijdrage kwam uit Amerika:

Nadat ik het eerste deel van „Traditio“ had gezien, was ik diep onder de indruk. In plaats van in te zetten op sensatiezucht of controverses, toont de documentaire op ingetogen wijze de realiteit van een werk dat talloze zielen over de hele wereld heeft geraakt. De oprechtheid van de priesters, de ernst van hun opleiding en de universaliteit van het katholieke geloof worden met waardigheid en schoonheid overgebracht. 

Wat mij het meest opviel, was het gevoel van continuïteit – te zien hoe jonge mannen hun leven wijden aan hetzelfde geloof, hetzelfde offer en hetzelfde priesterschap die generaties katholieken vóór ons hebben gevoed. De cameravoering is uitmuntend, maar de ware kracht van de film ligt in zijn authenticiteit. Deze stelt de kijker in staat om niet louter een instelling te zien, maar een levende traditie die door opofferingsgezindheid en trouw wordt doorgegeven en bewaard. 

Een ontroerende en bemoedigende start van de serie. Ik kijk uit naar de volgende afleveringen en hoop dat veel katholieken – of zij de Piusbroederschap nu kennen of niet – de tijd zullen nemen om er onbevooroordeeld naar te kijken. Deo gratias voor de Piusbroederschap!

Dit bericht kwam uit Amerika: 

Dank u, FSSPX, dat u alles doet wat in uw macht ligt om ons allen te behoeden, die wij met heel ons hart en met heel onze ziel de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk en haar gehele traditie volgen️. U bent voor mij een reddingslijn en de grootste bron van levend water, waaruit ik de zuivere, onvervalste, ware onderwijzing, evenals theologische en geestelijke leerstellingen en begeleiding kan ontvangen. Moge God u dicht bij Zijn Heiligste Hart bewaren, evenals elke afzonderlijke heilige, rechtgelovige priester!

Moge Hij u helpen om te blijven strijden voor de zielen die in de huidige crisis over de hele wereld hongeren. 

Dit bericht kwam uit Polen:

Deo gratias voor deze prachtige en ontroerende documentaire! De film illustreert op voortreffelijke wijze de essentie van het katholieke priesterschap, vrij van moderne vernieuwingen: De priester is in de eerste plaats “de nieuwe Christus”, geroepen om God het hoogste offer op het altaar te brengen. De scènes van de voorbereidingen, de heilige Mis en de priesterwijding zelf herinneren aan de bovennatuurlijke, mystieke dimensie van de Kerk, waarin alleen de eer van God en het heil van de zielen tellen. De traditie behoort niet tot het verleden, zij is de eeuwige jeugd van de Kerk! Moge God het werk van aartsbisschop Lefebvre zegenen. 

Japan:

Mijn overleden vrouw en ik woonden vier jaar lang, toen wij in Japan woonden, de Mis bij pater Onoda in Tokio bij. Wij reisden er tweeënhalf uur heen en terug met bus en trein, en dat was de moeite waard, temeer omdat het tijdens de pandemie in feite de enige beschikbare Mis was. Wij zijn getrouwd in de voormalige kapel in Tokio, en onze dochter is gedoopt in het priorij in de buurt van Omiya. In die jaren heb ik zelfs geleerd om tijdens de Mis te dienen, hoewel ik het, toegegeven, nooit helemaal onder de knie heb gekregen en altijd heel veel fouten maakte. Het was fijn om pater Onoda weer te zien en al die vertrouwde gezichten. Ik ben alle toegewijde priesters van de Broederschap dankbaar die ons pastoraal hebben begeleid, evenals alle goede vrienden die we in die jaren hebben gekregen. Mijn vrouw en ik hadden zoveel mooie herinneringen aan onze gezamenlijke tijd daar. Het is nu bijna zes maanden geleden dat zij is overleden, en het was, toegegeven, een zware klap voor mijn geloof. Maar het bekijken van deze documentaires heeft mij geholpen om weer terug te vinden naar het geloof, in het bijzonder naar de zuiverheid van de tradities zoals die door de gemeenschap worden overgebracht. 

Deze reactie kwam uit Frankrijk:

Een tweede deel van de documentaire, die wederom buitengewoon mooi en indrukwekkend is – woorden schieten mij tekort! Men voelt heel duidelijk de toewijding van deze priesters aan onze Heer en de liefde voor de missie die hen drijft. Wij staan ver af van degenen die de FSSPX willen afschilderen als een onredelijke, liefdeloze organisatie; integendeel, bij ieder van hen merkt men de eenvoud en een waar, redelijk en holistisch geloof. Moge de FSSPX haar werk in dienst van de heilige katholieke kerk voortzetten!

Kijk hier naar de documentaire "Traditio"