Een priester die slachtoffers van een dodelijk verkeersongeval bijstaat

Te midden van de spectaculaire beelden van een verkeersongeval zijn het niet altijd de hulpdiensten die de meeste aandacht trekken. Soms is het een figuur in een priestergewaad.

Op 11 december 2019 kostte een ernstig verkeersongeval in Honduras aan drie mensen het leven. Terwijl de hulpdiensten en de forensisch artsen ter plaatse aan het werk waren, trok een andere daad de aandacht van de media: die van een priester die was gekomen om de heilige sacramenten aan de slachtoffers toe te dienen. 

Het betrof pater Michel Boniface, priester van de Priesterbroederschap Sint-Pius X, die op dat moment op missie was in het land. Omdat hij vastzat in de file die door het ongeval was ontstaan, besloot hij bijna vier kilometer te voet af te leggen om de plaats van het drama te bereiken.

Eenmaal ter plaatse bad pater Boniface bij de slachtoffers, besprenkelde hen met wijwater en diende hen, onder voorwaarde, het sacrament van het Heilig Oliesel toe. Toen hij live werd geïnterviewd door een Hondurese televisiezender, legde hij zijn handeling eenvoudig uit: “Toen mij werd verteld dat er een ongeval had plaatsgevonden, dacht ik bij mezelf: ‘Ik ga de Laatste Sacramenten toedienen’, dat wil zeggen het Heilig Oliesel. En als iemand al is overleden, kan men dit sacrament nog steeds onder voorbehoud toedienen, door God te vragen hem zijn zonden te vergeven en hem te redden.”

Op de vraag wat hij zojuist bij de drie slachtoffers had gedaan, antwoordde hij: “Ik heb God gevraagd hun de zonden te vergeven. Ik heb hen gezalfd met de heilige oliën voor de zieken. Moge God hen vergeven en hen redden.”

De journalisten, die zichtbaar geraakt waren door deze priesterlijke aanwezigheid, benadrukten dat hij hiermee “een voorbeeld gaf van hoe de dienaren van God zouden moeten zijn”, door de naaste zelfs in de meest dramatische omstandigheden tegemoet te treden.

Pater Boniface maakte van deze media-aandacht gebruik om ook te wijzen op een waarheid die in onze tijd vaak uit het oog wordt verloren: de noodzaak om altijd bereid te zijn om voor God te verschijnen: “Ik raad altijd aan om, wanneer men met de auto vertrekt, de heilige engelen aan te roepen: ‘Heilige engelen, bid voor ons. Heilige Rafaël, patroonheilige van de reizigers, bid voor ons. Heilige Christoffel, patroonheilige van de reizigers, bid voor ons. Heilige Maria, wees bij ons.’ Vervolgens het Onze Vader bidden. Men moet ook in de genade van God leven, regelmatig biechten en de Communie ontvangen, want wij zijn allen reizigers op weg naar de eeuwigheid. Wij weten noch de dag, noch het uur. Dat hebben wij hier zojuist kunnen constateren.”

De Catechismus van de heilige Pius X vat de uitwerkingen van het sacrament van de Ziekenzalving als volgt samen: “Het sacrament van de Ziekenzalving heeft de volgende uitwerkingen: het vergroot de heiligende genade; het wist de dagelijkse zonden uit en zelfs de doodzonden die de zieke, oprecht berouwvol, niet heeft kunnen biechten; het neemt de geestelijke zwakheid weg die na de vergeving van de zonden blijft bestaan; het schenkt de kracht om de ziekte geduldig te verdragen, verleidingen te weerstaan en heilig te sterven; ten slotte helpt het bij het herstel van de lichamelijke gezondheid wanneer dit nuttig is voor het heil van de ziel.”

De zorg voor het lichaam is noodzakelijk, maar de hulp aan de ziel is dat nog meer. Het is deze missie die priesters geroepen zijn te vervullen door middel van hun priesterlijk ambt.