Katholieke artsen vieren hun patroon te Wenen

De „St. Lukas-Gemeenschap van katholieke artsen” eerde dit jaar haar patroonheilige op 18 oktober 2026 in de Minorietenkerk in Wenen

Op zondag 18 oktober 2026, de feestdag van de heilige evangelist Lucas, kwamen artsen en verpleegkundigen (van heinde en verre) voor de zevende keer bijeen voor de feestmis in de Minorietenkerk in Wenen. Samen wilden zij hun patroonheilige eren en zich ook voor het komende jaar onder zijn bescherming stellen.

Pater Johannes Regele, Districtsoverste van Oostenrijk, herinnerde er in zijn feestpreek aan dat de kerkgeschiedenis naast de heilige Lucas ook andere heilige of zalige artsen kent, zoals onder andere de twee artsen Cosmas en Damianus, de heilige Pantaleon, de heilige Blasius van Sebaste – en in recentere tijden de zalige arts Ladislaus Batthany. 

Deze heilige artsen hebben allemaal iets gemeen: zij oefenden hun beroep uit vanuit een diepe naastenliefde, zij voelden diep medeleven met hun patiënten en daarom was het voor hen ook vanzelfsprekend om de armen kosteloos te behandelen. Niet geld was de drijfveer voor hun medisch handelen, maar medeleven en barmhartigheid, voortkomend uit hun christelijke naastenliefde. 

Om werkelijk succesvol te zijn in de geneeskunde, moet de arts altijd de bovennatuurlijke dimensie in het oog houden: het lichaam is vergankelijk, de ziel is onsterfelijk en beide zijn in dit leven onlosmakelijk met elkaar verbonden. Na hun scheiding bij de aardse dood worden ze echter bij de opstanding weer verenigd en zal de mens een heerlijk verheerlijkt lichaam ontvangen, een lichaam dat nooit meer pijn lijdt, nooit meer ziek wordt, maar volmaakt zal zijn. Dit lichaam zal, in verbinding met de ziel, Christus eeuwig aanbidden. 

Als de arts dit perspectief op de bovennatuurlijke dimensie van zijn beroep verliest, als hij de zieke alleen nog maar met zijn vergankelijke lichaam wil genezen, zal hij geen arts meer zijn in christelijke zin en is zijn falen om de volledige mens werkelijk te genezen voorbestemd. We zien vandaag de dag hoeveel mensen in de gezondheidszorg hun interesse in de totale mens hebben verloren en hun beroep alleen nog maar zien als een bron van inkomsten om in hun eigen levensonderhoud te voorzien. Deze artsen zullen niet gelukkig zijn in hun beroep en hun patiënten zullen niet tevreden zijn. We zien vandaag de dag hoezeer het gezondheidszorgsysteem, onder andere door de staat, zienderogen wordt ondermijnd, hoezeer zoveel zieken zich onbegrepen en alleen voelen, en geen medeleven en geen barmhartigheid meer ervaren. De geneeskunst is een zakelijke aangelegenheid geworden. 

Laten we de heilige Lucas, de „geliefde arts” (Kol. 4:14), om zijn voorspraak en hulp vragen, opdat er een brede mentaliteitsverandering in de geneeskunde op gang komt, opdat men inziet dat we niet alleen mogen vertrouwen op de wetenschap, maar ook op Christus, de Geneesheer, die ons in de heilige Eucharistie, volgens de heilige kerkvader Ignatius van Antiochië, het ‘geneesmiddel voor de onsterfelijkheid’ heeft gegeven.