Zürich: gelovigen geven tijdens de Mis hun hond een geconsacreerde hostie

De crisis die de Kerk sinds het Tweede Vaticaans Concilie teistert, leek al de meest onwaarschijnlijke waanzin te hebben voortgebracht, maar het is geen verrassing dat er nog steeds nieuwe voorbeelden opduiken, want het verlies van het geloof, van de christelijke zingeving en van het respect dat het goddelijke toekomt, zijn gevolgen [van Vaticanum II] die zich ook vandaag de dag nog steeds voortzetten.

Het tafereel, dat zich op 4 oktober 2025 in een parochie in Zürich afspeelde, ter gelegenheid van het feest van de heilige Franciscus van Assisi, is zowel weerzinwekkend als deprimerend, en de echte verantwoordelijken zijn niet de aanwezige actoren.

Op de feestdag van de heilige van Assisi organiseren verschillende parochies in Zwitserland en elders een Mis met zegening van huisdieren. Die dag werd in een parochie in Zürich een viering voor de zegening van dieren, die aanvankelijk buiten was gepland maar vanwege slecht weer naar de kerk werd verplaatst en in de Mis geïntegreerd.

Dit is de eerste oorzaak van het sacrilegium dat zich tijdens de ceremonie zal voordoen: het Romeinse ritueel voorziet weliswaar in de zegening van dieren, maar de liturgische regels verbieden dat zij de kerk betreden, en nog strikter tijdens de Mis.

Tijdens de communie gaven aanwezigen een hostie aan hun honden. Deze nauwelijks te verdragen scène heeft een tweede oorzaak: de communie in de hand. 

De zaak werd gemeld aan het bisdom, dat een onderzoek instelde. Op 17 april 2026 heeft het bisdom Chur, waaronder de stad Zürich valt, zijn besluit bekendgemaakt: de daders van deze objectief gezien heiligschennende daad zullen niet worden onderworpen aan de straf van excommunicatie, die is voorbehouden aan de Heilige Stoel, die de ontheiliging van de heilige gaven bestraft volgens can. 1367: “Wie de geconsacreerde gaven weggooit (…) loopt een excommunicatie op, die is voorbehouden aan de Apostolische Stoel.”

Dit betekent dat de straf automatisch is en alleen kan worden opgeheven door een beroep op de Heilige Stoel, die zich het recht voorbehoudt om absolutie te verlenen, gezien de extreme ernst van een dergelijke fout en een dergelijke minachting voor de Heilige Eucharistie.

De bisschop van het bisdom, Mgr. Joseph Bonnemain, heeft zijn beslissing gerechtvaardigd door het feit dat de heiligschennende intentie niet is vastgesteld. Een werkelijk vreemd oordeel. Hoe is het mogelijk dat een katholiek de ernst van een dergelijke daad niet inziet? De enige verontschuldiging voor deze parochianen ligt in het steeds gebrekkiger wordende onderwijs dat door de nieuwe catechismus wordt gegeven.

Daarom zijn degenen die hebben toegestaan dat een dergelijke heiligschennis plaatsvond, het meest schuldig.

Mgr. Bonnemain, die zich ongetwijfeld enigszins bewust is van de ramp, heeft aangekondigd dat hij op 5 juni aanstaande de parochie zal bezoeken voor een catechese over Desiderio desideravi, gevolgd door een eucharistische aanbidding en een plechtige Mis. Dit in de hoop dat er eerherstel zal plaatsvinden.

Deze reeks gebeurtenissen versterkt alleen maar de analyse van de Priesterbroederschap Sint Pius X over de noodtoestand in de Kerk.