Woordje van de Districtsoverste september 2025: Katholiek en Romeins!
Het sacrament van het H. Doopsel neemt ons op in de katholieke, apostolische en roomse Kerk. We zijn dus katholiek en rooms-katholiek geworden door de zalving door de doop. Maar wat bedoelen we met Romeins?
Deze uitdrukking herinnert ons in de eerste plaats aan het primaatschap van de bisschop van Rome, de opvolger van de heilige Petrus, over de universele Kerk. Spreken over Romaniteit is dus verwijzen naar de goddelijke constitutie van de Kerk. Laten we lezen wat het Concilie van Florence ons leert, met de bul Laetentur caeli van 6 juli 1439: "Wij bepalen dat de Heilige Apostolische Stoel en de Paus van Rome het primaat hebben over het hele universum, en dat de Paus van Rome de opvolger is van de zalige Petrus, Prins van de Apostelen, en van Onze Heer Jezus Christus in de persoon van de heilige Petrus de volle macht heeft ontvangen om de schapen te hoeden, om de universele Kerk te leiden en te besturen". Het Eerste Vaticaans Concilie, in de 4e zitting van 18 juli 1870, met de constitutie Pastor aeternus, hoofdstuk 3, neemt expliciet de definitie van het Concilie van Florence over.
Er is dus een verbinding tussen de universele primaat, dat wil zeggen de macht om te regeren en te onderwijzen, en de stoel van Rome. De paus is bisschop van Rome, zoals geleerd door het Eerste Vaticaans Concilie, sessie 4, hoofdstuk 2, waarin staat: "Wie de heilige Petrus op deze stoel opvolgt, verkrijgt het primaatschap van de heilige Petrus over de hele Kerk, volgens wat Christus zelf heeft vastgesteld." Leo XIII bevestigt in een brief aan kardinaal Rampolla van 15 juni 1887: "Het was niet zonder een bijzondere wil van God dat de gezegende Prins van de Apostelen, Petrus, zijn schreden richtte op deze metropool van de afgoderij van de wereld, om er herder van te worden en er voor altijd het gezag van het opperapostolaat aan door te geven." Petrus en zijn opvolgers waren echter geen paus omdat ze bisschoppen van Rome waren; zij zijn bisschop van Rome omdat zij paus zijn. De bisschop van Rome is dus de opvolger van de heilige Petrus en is begiftigd met het primaatschap over de hele Kerk. Rooms-katholiek zijn is het erkennen van dit primaatschap van de bisschop van Rome.
Maar er is meer. Rooms-katholiek zijn betekent ook vasthouden aan de geloofswaarheden zoals die door de paus en zijn opvolgers zijn onderwezen en doorgegeven. Met andere woorden, rooms-katholiek zijn is geloven dat Christus de geloofsschat aan Petrus en zijn opvolgers heeft toevertrouwd. Wij zijn Romeins in die zin dat wij ons volledig houden aan de geloofsbelijdenis zoals die werd bewaard en doorgegeven door de heilige Petrus en zijn opvolgers op de Stoel van Rome.
Trouw aan de traditionele leer van het apostolisch leergezag zijn wij meer dan ooit Romeins. Misschien zelfs meer dan degenen die in de kerk met gezag zijn begiftigd. Kunnen we in feite bevestigen dat het Romeinen zijn, degenen die op het Tweede Vaticaans Concilie een herdefiniëring van de Kerk gaven met de uitdrukking van subsistit? Een term die leidt tot de radicale vernietiging van de Romanitas: "Deze verandering van definitie", zegt pater Gleize, "is de diepe reden voor wat op het eerste gezicht kan worden waargenomen in het concrete leven van de Kerk, dat op zijn kop is gezet door het drievoudige offensief van collegialiteit, godsdienstvrijheid en oecumene. Collegialiteit probeert de Romaniteit in haar wezen te vernietigen door de primaat te vernietigen; religieuze vrijheid probeert het te vernietigen in zijn werking van de overheid; de oecumene probeert het te vernietigen in zijn werking van leergezag en heiliging."
Op 20 augustus waren we in Rome, waarvan de grond werd doordrenkt met het bloed van de heilige apostelen, Petrus en Paulus. Het is om deze reden dat het de naam "Eeuwige Stad" draagt. Meer dan ooit moeten we onze gehechtheid aan de katholieke en roomse Kerk opnieuw bevestigen. Wij moeten ons meer dan ooit wijden aan de triomf van de Heilige Kerk door onze trouw aan het geloof en onze volharding in de beoefening van de missionaire naastenliefde. Laten we deze genaden vragen aan de heilige Jozef, patroonheilige van de Kerk!
E.H. de Sivry, Districtoverste van de Benelux
