Woordje van de Districtsoverste oktober 2025: Oefenen we de stabiliteit!

God is onveranderlijk. “Bij God is er geen wisselvalligheid, geen schaduw van verandering” (Jakobus I, 47). God verandert niet, ontwikkelt zich niet, evolueert niet, omdat Hij volmaakt is. Hij is “Hij die is”. Hij bezit zichzelf volmaakt, Hij is de zuivere daad, Hij is oneindig in zijn volmaaktheid. Hij heeft niets te verwerven, Hij kan niets verliezen. God is dus stabiel en wij zullen deze onveranderlijkheid in de hemel met verwondering aanschouwen.

Om deze zalige visie [visio beatifica] in de hemel te bereiken, is Onze-Lieve-Heer heel duidelijk: “Wees volmaakt, zoals uw hemelse Vader volmaakt is” ( Mattheüs V,48). Met andere woorden, om gered te worden, moeten we op God lijken in Zijn volmaaktheid. Als God dus stabiel is, moeten we aan deze stabiliteit werken in ons geestelijk en wereldlijk leven.

Ten eerste omdat dit het fundament is van elke deugd. Deugd is namelijk de gewoonte om goed te doen. Er kan echter geen gewoonte bestaan zonder stabiliteit, zonder regelmaat, want deze bestaat juist uit het regelmatig en volhardend verrichten van dezelfde handelingen, dezelfde goede werken. Net zoals een gebouw des te steviger is naarmate zijn fundering dieper is en zijn architectuur regelmatiger in zijn ontwerp, zo vormt de herhaling van onze goede daden de schoonheid van onze ziel.

Stabiliteit vereist standvastigheid, een deugd die voortkomt uit kracht. Het betekent volharden in het doen van het goede, ondanks obstakels, zonder ontmoediging en zonder zwakheid. Standvastigheid is de deugd van dappere mensen, van helden. Het is standvastigheid die de mooiste bladzijden uit de geschiedenis van de Kerk heeft geschreven.  Zij is het die martelaren, belijders, maagden en alle andere heiligen voortbrengt. Zij is het die het christendom bouwt en ons redt: “Door uw standvastigheid zult u uw ziel redden”, zegt Onze-Lieve-Heer (Lucas XXI, 19). 

Standvastigheid is bovendien noodzakelijk om te groeien, zich te vervolmaken en heiligheid te bereiken. Het goede dat wordt gedaan, roept namelijk nog meer goed op. Het brengt de ziel in een opwaartse spiraal, in een beweging die haar tot volmaaktheid verheft, zoals propellers waarvan de voortdurende beweging een zwaar lichaam kan doen opstijgen.

Stabiliteit komt tot uiting in een gelijkmoedigheid in zowel vreugdevolle als moeilijke tijden. Het uit zich in een grote vrede en een ware sereniteit, zelfs in de moeilijkste omstandigheden. “Toch leve de vreugde!”, riep de heilige Théophane Vénard, de beroemde missionaris van Tonkin, enthousiast uit. Hij ondervond enorme moeilijkheden in zijn apostolaat, maar bleef altijd glimlachen en vreugdevol. De heilige Thérèse van het Kind Jezus richtte in 1897 in haar geestelijk testament deze woorden tot haar zusters: “Als afscheidsherinnering heb ik enkele passages gekopieerd uit de laatste brieven die (de missionaris Théophane ) aan zijn ouders schreef; het zijn mijn gedachten, mijn ziel lijkt op de zijne.” Als we weten dat de heilige Theresia, in de woorden van paus Pius X, “de grootste heilige van de moderne tijd” is, dan zegt dat ons hoe fundamenteel deze deugd vandaag de dag is.

Hoe kunnen we dan deze stabiliteit bereiken? De oplossing is niet eenvoudig, want de wereld moedigt helaas instabiliteit aan. Door instabiliteit verzwakt ze ons, ontmoedigt ze ons, houdt ze ons gevangen in onze passies en manipuleert ze ons uiteindelijk. Sociale netwerken, het gemak waarmee we van de ene site naar de andere kunnen gaan, van de ene video naar de andere, van de ene afbeelding naar de andere in totaal verschillende genres, cultiveren deze instabiliteit en vormen een vruchtbare bodem voor de gewoonte van het kwaad, dat wil zeggen voor ondeugd en zonde.

Wat kunnen we doen? Allereerst moeten we leren onszelf te wantrouwen en al ons vertrouwen in God stellen: “Wie in Mij blijft en in wie Ik blijf, die draagt veel vrucht” (Johannes XV, 5). Dan zullen we een grote innerlijke rust ervaren. We zullen niet al te zeer door de buitenwereld worden beïnvloed, omdat we God tot onze kracht hebben gemaakt. Vervolgens moeten we praktische, concrete en redelijke doelen stellen die een zekere regelmatige inspanning van ons vragen.

Laten we dus profiteren van het begin van het schooljaar om onze voornemens kracht bij te zetten:

- Maak een duidelijk schema, zelfs als het maar in grote lijnen is: gebed, bedtijd, opstaan, werk, enz.

-  Stel vaste regels op voor het gebruik van digitale apparaten. Pas op voor het voortdurend bekijken van videocontent die de ene nog gekker is dan de andere! ... Als het al niet immoreel is...

-  Laten we naast onze dagelijkse plichten nog een extra verbintenis aangaan: een activiteit, een goed werk, lezen, enz. En laten we ons daar ook aan houden! 

Moge de heilige Jozef u zegenen!

E.H. de Sivry, Districtsoverste van de Benelux