Woordje van de Districtsoverste januari 2026: Ze bieden Hem hun kroon aan
De geboorte van onze Verlosser heeft onze zielen met grote vreugde vervuld. Zij is het onfeilbare zegel van Gods liefde voor ieder van ons. Zij is het onbetwistbare teken van Zijn trouw aan Zijn beloften. Zoals Hij beloofd had, wordt het Woord inderdaad vlees om ons te redden door ons het bovennatuurlijke leven terug te geven dat we verloren hadden.
Toch staan we versteld: hoe komt het dat een gebeurtenis van een dergelijke omvang niet aan alle mensen in de wereld wordt onthuld? Waarom is God een verborgen God in Bethlehem? Omdat God, in Zijn barmhartigheid, ons wil redden door eerst een van ons te worden. Hij wil ons oppakken waar we zijn en ons de concrete weg wijzen die we moeten volgen om het koninkrijk van God te bereiken: “Ik heb jullie een voorbeeld gegeven, zodat jullie, zoals ik jullie heb gedaan, ook zelf doen” (Johannes XIII, 34). Hij verschijnt in de gedaante van een kind om toegankelijk te zijn voor de mensen.
God de Vader besluit echter dat de tijdelijke geboorte van Zijn Zoon aan sommigen wordt geopenbaard. Allereerst aan de nederigen en de kleinen in de persoon van Zijn ouders en de herders. Vervolgens wordt het mysterie van de incarnatie aan koningen onthuld. De magiërs uit het Oosten volgden namelijk de ster die tot hun hart sprak: Gewend als zij waren om de hemellichamen te observeren, werd (de geboorte van Christus) hun geopenbaard door het teken van de ster. Zoals de heilige Johannes Chrysostomos zegt: ”Uit neerbuigendheid wilde God hen roepen door middel van tekenen die hun vertrouwd waren" (Sint Thomas, Summa Theologica, IIIa pars, q36, art. 5).
Het Woord moest zich openbaren aan de groten der aarde. Waarom? Omdat het Kind Jezus de schepper is van zowel de kleinen als de koningen, van zowel individuen als samenlevingen. Onze Heer Jezus Christus herinnert ons zo aan Zijn absolute voorrang op de schepping en op het schepsel. Iedereen moet Hem eer bewijzen omdat Hij God is en omdat Hij het hoofd van de mensheid is geworden krachtens de hypostatische unie (Zijn persoon neemt twee naturen aan, de menselijke en de goddelijke) en Zijn priesterschap.
De drie koningen hebben zich daar trouwens niet in vergist. Het is inderdaad aan een koning en een God dat zij besluiten hun aanbidding te betuigen. Zij bieden Hem hun kroon aan omdat hun macht van Hem afkomstig is en onderworpen moet zijn aan Zijn soevereine macht. En Sint-Augustinus concludeert: "Het was dus niet aan een gewone koning van de Joden dat deze bezoekers, die van ver kwamen en volkomen vreemd waren aan dit koninkrijk, zulke grote eer betoonden. Maar de koning van wie zij de geboorte hadden vernomen, was zodanig dat zij er bij het aanbidden van hem absoluut niet aan twijfelden dat zij bij God verlossing zouden verkrijgen". Deze daad van geloof en nederigheid zou als voorbeeld moeten dienen voor de koningen en prinsen van de aarde. In plaats van hun autoriteit te ondermijnen, zullen de vorsten in dit Kind de wijsheid vinden om te regeren, de voorzichtigheid om te oordelen en de kracht om te beslissen. De heilige Johannes Chrysostomos, geciteerd door de heilige Thomas, leert ons trouwens dat de drie koningen, gezien de komst van de toekomstige Koning, geen vrees hadden voor de huidige koning (Herodes). Ze hadden Christus nog niet gezien en waren al bereid om voor Hem te sterven. Het vleesgeworden Woord geeft inderdaad moed aan koningen die het kwaad en de zonde willen bestrijden. De wet en de genade die Hij in de wereld heeft gebracht, zijn het geheim van het geluk van de volkeren.
In onze door secularisme doordrenkte tijd toont het voorbeeld van de drie koningen ons de noodzaak van het sociale koningschap van Onze-Lieve-Heer Jezus Christus om de staat te laten voortbestaan en bloeien en de burgers te redden. Het is de taak van de Heilige Kerk om de vorsten aan hun plichten te herinneren. Dan zal zij werkelijk een vredestichter zijn.
Moge de heilige Jozef u zegenen!
Abbé de Sivry, Districtsoverste van de Benelux
