De wapens en deviezen van de toekomstige bisschoppen

Monseigneur Pascal Schreiber

De blazoenering (beschrijving van het wapenschild)

Het wapenschild heeft de vorm van een gevierendeeld schild (verdeeld in vier afzonderlijke kwadranten):

• Eerste kwadrant (linksboven): met de kleur ‘sabel’ (zwart). Daarin is het triomferende gelaat van Jezus Christus te zien, Koning van het Universum, met een gouden kroon, omgeven door een aureool en vlammende stralen, volgens het visioen van de heilige Nicolaas van Flüe.
• Tweede en derde kwartier (rechtsboven en linksonder): deze zijn identiek, met de kleur ‘keel’ (rood). Op elk daarvan staat een gouden leeuw in rijzende houding, die in zijn rechterpoot een gouden veer vasthoudt.
• Vierde kwartier (rechtsonder): met de kleur ‘sabel’ (zwart), met daarop een gouden ster met acht stralen (acht punten).

Toelichting

De indeling van het wapenschild in vier delen vloeit voort uit een lange traditie in het Duitstalig gebied.

In het 1^ste kwartier bevindt zich het centrale deel van het meditatietableau van de heilige Nicolaas van Flüe, patroonheilige van de Zwitserse Confederatie; ook wel “Vader des Vaderlands“ genoemd (Romeins Martyrologium, 21 maart). Deze heilige werkte inspirerend bij de priesterroeping van de bisschop.

In dit visioen symboliseert het afgebeelde hoofd ofwel de onverdeelde Godheid, ofwel het mensgeworden Woord van God, ofwel iemand die de goddelijke mysteries beschouwt. Het gezicht is omgeven door zes stralen. Drie stralen komen uit het gezicht zelf: de ene vertrekt vanuit het oor (God weet alles), de andere vanuit het oog (God ziet alles, niets blijft voor Hem verborgen), de laatste vanuit de mond (uit Hem vloeit alle wijsheid); de overige drie komen van buitenaf en reiken tot aan de aureool, om aan te geven dat de gelovige door ijverig mediteren tot een diepgaand inzicht in de onvatbare Godheid kan komen.

Het 2^e en 3^e kwartier bevatten het wapen van de Familie Schreiber. De leeuw symboliseert traditioneel moed, kracht en koningschap, terwijl de veer aansluit bij de betekenis van de naam Schreiber (“schrijver”) en de nadruk legt op het schrijfwerk.

In het 4^e kwartier bevindt zich een ster, die ofwel de Verlosser voorstelt – “Er zal een ster uit Jakob omhoogrijzen” (Num. 24,17), “Ik ben de lichtende Morgenster” (Openb. 22,16) – ofwel de Maagd Maria – “Stella Maris”, “Stella Matutina” – waarmee een verband wordt gelegd met het devies.

Bovendien symboliseert de ster ook de heilige Nicolaas van Fluë. De heilige kluizenaar verklaarde dat hij, toen hij zich nog in de schoot van zijn moeder bevond, aan de hemel een ster had gezien die de hele wereld verlichtte. En vanuit zijn kluis in de Ranft zag hij voortdurend aan de hemel een ster die op hem leek.

Ten slotte draagt het wapen de drie kleuren van de Duitse vlag: zwart, rood en goud, waarmee wordt verwezen naar het land waar het seminarie van Zaitzkofen is gevestigd.

Het devies: VIRGO FIDELIS

Het devies is mariaal geïnspireerd en ontleend aan de Litanie van Loreto: “Virgo fidelis”, getrouwe Maagd.

Maria is de trouwe Dochter van de hemelse Vader, de trouwe Moeder van Gods Zoon en de trouwe Bruid van de Heilige Geest. Zij moet ook ons helpen om trouw te blijven aan God.

Deze titel van de allerheiligste Maagd Maria lag onze Stichter Mgr. Marcel Lefebvre zeer aan het hart. Hij heeft deze opgenomen in de statuten van de Priesterbroederschap Sint-Pius X:

“De geloften worden door alle leden jaarlijks hernieuwd op het feest van de Onbevlekte Ontvangenis, op 8 december. […] Mogen alle leden op deze gezegende dag […] de trouwe Maagd smeken om de genade trouw te zijn aan hun verbintenissen en de genade van volmaakte eenheid in de liefde voor de gehele Priesterbroederschap.”

Ten slotte benadrukt de verwijzing naar de Maagd Maria de deugden van sterkte en zuiverheid, in een tijd waarin deze zo onder vuur liggen.

“Zalig zijn de zuiveren van hart, want zij zullen God zien!” (Mt 5, 8)

Monseigneur Michael Goldade

De blazoenering (beschrijving van het wapenschild)

• Het veld (de achtergrond): azuur (blauw).
• De rand: versierd met een rankwerk bestaande uit twaalf gouden tarwehalmen (zes aan elke kant), verbonden door met elkaar verweven stengels.
• Het hartschild (het centrale schild): een goudkleurig (geel) schild met daarop een “Cœur de Vendée“ in keel (rood). Dit motief bestaat uit twee met elkaar verweven harten, met daarboven een kroon en een kruis.

Toelichting

De twaalf korenaren zijn rijk aan betekenis en symboliek.

Op persoonlijk vlak verwijzen de korenaren zowel naar de geboorteplaats van de bisschop – ‘Our Lady of the Prairies’, in North Dakota – als naar de plaats waar hij is opgegroeid – St. Marys, in Kansas –, twee staten die bekend staan om hun landbouw en die de twee grootste tarweproducenten van de Verenigde Staten zijn. Het verwijst bovendien naar het twaalftal leden van het gezin, waaruit hij afkomstig is.

Zowel dit getal als de korenaren komen veelvuldig voor in de Heilige Schrift. Ze herinneren ons aan het verhaal van de Aartsvader Jozef in het Oude Testament, een van de twaalf zonen van Jakob, die de bewaker was van het graan van Egypte. Hij was daarmee de voorafbeeldende figuur van de heilige Jozef, de pleegvader van het Kind Jezus, het Brood des levens. Diezelfde heilige Jozef is tevens de patroonheilige van de universele Kerk en de beschermer van de roepingen.

Het graan is tevens het symbool van de Heilige Eucharistie en het heilig Misoffer, die het hart vormen van de Priesterbroederschap Sint-Pius X. Het getal twaalf, het getal van de volheid, komt overeen met het aantal manden waarin de resten van de broodvermenigvuldiging zijn verzameld, en verwijst tevens naar de apostelen, de zuilen van de Kerk.

De blauwe achtergrond waarop het gouden schild is afgebeeld, is een eerbetoon aan de Heilige Maagd, het maagdelijke veld waaruit het Brood des Levens voortkomt; het goud van het schild verwijst naar de Godheid van het Kind dat O.-L.-Vrouw draagt. Het is tevens een toespeling op het goud waarnaar de naam Goldade verwijst.

Het symbool van de twee gekroonde Harten sluit aan bij de belangrijkste devotie van de Familie Goldade tot de Heiligste Harten van Jezus en Maria, en vertegenwoordigt uiteraard het wapen van de Priesterbroederschap Sint-Pius X. Dit symbool staat in verband met het devies.

Het devies: ADEAMUS CUM FIDUCIA

Het devies is ontleend aan de heilige Paulus: “Laten wij dan met vertrouwen naderen tot de troon der genade, opdat wij barmhartigheid ontvangen en genade vinden tot tijdige hulp” (Hebr. 4, 16). Het zijn tevens de eerste woorden van de Introïtus van de Mis ter ere van het Onbevlekt Hart van Maria (22 augustus).

Het betreft een daad van geloof en absoluut vertrouwen in de allerheiligste Maagd Maria, Middelares van alle genaden, aan wie haar Zoon niets weigert. “De reden van mijn hoop is Maria!” (heilige Bernardus)

De Maagd wordt aangeduid met de titel “Troon der Genade”, want de Eeuwige Wijsheid, Bron van alle genade, heeft in haar willen rusten en door haar willen heersen.

Bovendien sluit dit gebed aan bij het begin van de heilige Mis, waarnaar de korenaren verwijzen: “Ik zal opstijgen naar het altaar van God…” (Ps. 42).

Door de verenigde Harten van Jezus en Maria, door alle genaden die ons toekomen uit het heilig Misoffer, zijn wij verzekerd van goddelijke bijstand in alle omstandigheden van ons leven.

“Door de hoop worden wij gered!“ (Rom. 8, 24)

Monseigneur Michel Poinsinet de Sivry

De blazoenering (beschrijving van het wapenschild)

Het schild is “doorsneden“ (horizontaal in twee gelijke delen verdeeld):

• Het bovenste deel (het schildhoofd) is van de kleur keel (rood), belegd met een zilveren zwaard met gouden versieringen, geplaatst in een band (diagonaal van linksonder naar rechtsboven), waarop een gouden palmblad is geplaatst (omgekeerde diagonaal).
• Het lager gedeelte (de schildvoet): azuur (blauw), belegd met een zilveren (witte) zwaan met een gouden snavel, zwemmend op golven van dezelfde metaalkleur (weergegeven door de witte lijnen onderaan).

Toelichting

In het bovenste deel illustreren twee emblemen het devies:

• Het zwaard staat symbool voor de strijd die de Kerk, door haar leden, moet voeren om de triomf van Onze Heer over de wereld en over de zonde te verbreiden, door de vruchten van Zijn Verlossing toe te passen. Het zwaard is tevens het Woord van God: “Grijp ook de helm van het heil, en het zwaard van de Geest, dit is het woord van God” (Ef. 6, 17). Dit scherpe woord is het antwoord op de leuzen van de wereld.
• De palmtak symboliseert de overwinning van de Kerk hier op aarde, belichaamd door de getuigen van het geloof, haar martelaren. Hij drukt de vreugde en de triomf uit die deze overwinning voortbrengt.

In het onderste gedeelte bevindt zich de zwaan, ontleend aan het familiewapen, die een symbool is van trouw (de zwaan blijft altijd bij dezelfde partner) en zuiverheid (door de witte kleur), twee eigenschappen die inherent zijn aan de deugd van het geloof.

De wapenspreuk: FIDES VINCIT MUNDUM

Deze woorden zijn ontleend aan de eerste brief van de heilige Johannes: “Ieder die uit God geboren is, overwint de wereld; en wat de wereld overwint, is ons geloof” (1 Joh. 5, 4). Deze woorden herinneren aan de triomf van Onze Heer Jezus Christus over deze wereld, die Hem niet heeft willen aanvaarden. “Ik heb de wereld overwonnen” (Joh. 16, 33). Het is het geloof in Onze Heer dat ons laat deelhebben aan deze overwinning.

Ze herinneren ons er ook aan dat de Kerk hier op aarde een strijdende Kerk is: “Het leven van de mens is een strijd op aarde” (Job 7, 1).

In dit devies vinden wij dus de strijd tussen de “Twee Steden” (heilige Augustinus) of de “Twee Standaarden” (heilige Ignatius) tot uitdrukking gebracht, evenals de zekerheid van de overwinning van Onze Heer.

Het is dan ook een oproep tot hoop, in deze onrustige tijden die de Kerk doormaakt, en een weerspiegeling van de bijzondere geschiedenis van de Priesterbroederschap en haar door de Voorzienigheid opgedragen zending.

Monseigneur Marc Hanappier

De blazoenering (beschrijving van het wapenschild)

Het veld van het schild bestaat uit één geheel:

• Het veld (de achtergrond): azuur (blauw).
• Het centrale motief: een Paaslam (het Agnus Dei) in zilver (wit). Het lam wordt afgebeeld in staande houding, met een gouden aureool rond het hoofd en een rood kruis. Het draagt een gouden kruisstaf waaraan een zilveren vaandel is bevestigd, belegd met een rood kruis (de standaard van de Verrijzenis). Uit zijn borst vloeit een stroom bloed die uitmondt in een gouden kelk die aan zijn voeten staat.
• De omranding: het lam wordt omringd door drie zilveren lelies, waarvan er twee bovenaan en één onderaan zijn geplaatst.

Toelichting

Het zegevierende Lam is dat uit de Openbaring, waarvan de engelen en de heiligen in de Hemel de overwinning bezingen: “Waardig is het Lam dat geslacht is, macht te ontvangen, Godheid, wijsheid, kracht, ere, glorie en lof!” (Openb. 5, 12)

Dit is tevens de Introïtus van de Mis van Christus Koning. Het verheerlijken van het Lam, dat voor onze redding is geslacht, wiens Bloed ons leven is, is het doel van de Kerk. Dit Bloed wordt opgevangen in de Kelk van de Verlossing en aan de zielen geschonken als een ware drank om hen te zuiveren en te sterken.

De lelies zijn een symbool van koningschap en omringen het Lam.

Zij staan ook voor de onbevlekte zuiverheid van de Maagd Maria: “Als een lelie tussen de doornen, zo is mijn geliefde onder de meisjes”. (Hooglied 2, 2)

Tegen de blauwe achtergrond zijn de lelies tevens een Frans symbool. Er zijn er drie, net als in het wapen van de Stad Versailles, waar de Familie Hanappier woont.

Het devies: DIGNUS EST AGNUS

De heilige Johannes de Doper getuigde: “Zie, het Lam Gods” (Joh. 1, 36) en dit getuigenis wekte de roeping op bij de eerste twee Apostelen, Johannes en Andreas. Het Lam van God trekt roepingen aan.

In de Openbaring verschijnt het Lam “staande, als geslacht“ (Openb. 5, 6): Onze Heer Jezus Christus is zowel de Hogepriester van het Nieuwe Testament en tevens het Slachtoffer, met welriekende geur, dat aan de Vader wordt aangeboden. Dit symbool verwijst naar het Priesterschap en het heilig Misoffer, waarin wij dit Lam, de “Drager van de zonden van de wereld”, smeken “ons te vergeven” en “ons vrede te schenken”.

In het volgende vers van hetzelfde hoofdstuk ontvangt het Lam het boek “van binnen en van buiten beschreven, verzegeld met zeven zegels”, dat alleen Hij kan openen. Dit is de sleutel tot de gehele wereldgeschiedenis: Onze Heer Jezus Christus is het middelpunt van de geschiedenis, “aan Hem behoren de tijden” (zegening van de paaskaars); niets, niemand, noch enige menselijke vereniging, op geen enkel moment, kan zich onafhankelijk van Hem noemen, en het mysterie van het kwaad in de gehele wereldgeschiedenis kan alleen worden begrepen in het licht van het Kruis, van het Offer van het Lam, zonder welk er geen Verlossing is.

Ja, Hij is werkelijk “waardig macht te ontvangen, Godheid, wijsheid, kracht, ere, glorie en lof! “ (Openb. 5, 12)