Verslag: Op naar het H. Kruis van Hooidonk!
Door Gilles Ackermans
Op zondag 21 september vond de jaarlijkse parochiebedevaart van de Priorij in Gerwen plaats naar Hooidonk. Deze tocht is diep geworteld in de rijke geschiedenis van onze geliefde Oude Sint-Clemenskerk. Want deze kerk, gebouwd in de 15e eeuw, was eeuwenlang een pelgrimsoord voor de verering van een bijzonder reliek: een fragment van het Heilig Kruis van 8 bij 5 cm, dat ooit door de kruisridder Van Stakenburg werd meegenomen uit het Heilig Land.
Aanvankelijk werd het reliek vereerd in het nabijgelegen zusterklooster van Hooidonk, maar al snel trok het veel gelovigen aan vanwege de vele wonderen die eraan werden toegeschreven. Zo genas een ernstig zieke vrouw na het drinken van water dat met het reliek in aanraking was geweest. Omdat het klooster niet toegankelijk was voor leken, werd besloten het kostbaar kruishout over te brengen naar de Sint-Clemenskerk. Zo groeide onze kerk uit tot een bloeiende Brabantse bedevaartsplaats.
In de woelige tijd van de protestantse bezetting van Brabant werd het oorspronkelijke reliek in veiligheid gebracht naar Duitsland. Daar bleef het echter, want men wilde het niet volledig teruggeven. Uiteindelijk werd een compromis gesloten: een klein deel van het Heilig Kruis keerde terug en wordt tegenwoordig, bewaard en vereerd in de Sint-Lambertuskerk te Nederwetten.
Om deze bijzondere geschiedenis levend te houden, trok ons gezelschap opnieuw langs de historische plekken die verbonden zijn met het kruisreliek. Met rozenkrans in de hand, bidden en zingend door het Brabants platteland. De Eucharistische Kruistocht en het Jong Katholiek Initiatief liepen voorop, gevolgd door jong en oud, gezinnen en kinderen, zij aan zij. Aangekomen in de Sint-Lambertuskerk kreeg iedereen de gelegenheid het relikwie van het Heilig Kruis eerbiedig te vereren.
Daarna voerden onze voeten ons nog een kilometer verder, naar de plaats waar ooit het klooster van Hooidonk stond, vlakbij de beroemde watermolen die later door Vincent van Gogh werd vereeuwigd. Daar sloten we de bedevaart af bij het kapelletje met gebed en zang.
Wat deze korte bedevaart zo bijzonder maakt, is dat zij voor iedereen goed te lopen is, ook voor kinderen. Het is een prachtige manier om hen al jong vertrouwd te maken met het geloof, met gebed en traditie, en om te ervaren hoe de geschiedenis van onze parochie nog altijd leeft.
Na afloop genoten we samen van koffie en gebak, een mooie gelegenheid om de gemeenschap verder te versterken en dankbaar terug te kijken op een gezegende middag.
