Merci Monseigneur!
Door E.H. de Sivry, Districtsoverste van de Benelux
Een bisschop is heengegaan. De Voorzienigheid heeft Zijne Excellentie Monseigneur Bernard Tissier de Mallerais, Hulpbisschop van de Priesterbroederschap St. Pius X, tot Zich geroepen. Hij was 79 jaar oud, 49 jaar Priester en 36 jaar Bisschop.
We zijn in groot verdriet. We zijn verdrietig zoals een kind dat zijn vader ziet vertrekken naar de eeuwigheid. Zeker, hoop is er en zal altijd aanwezig zijn in ons hart. Maar wij betreuren één van onze bisschoppen, die voor een groot aantal gelovigen en priesters een vader is en het altijd zal blijven. Een vader, waarvan zij de genade van het Vormsel en die van het Priesterschap hebben ontvangen.
Monseigneur Tissier de Mallerais is onbetwistbaar een figuur in de geschiedenis van de Kerk en die van onze dierbare Priesterbroederschap Sint Pius X. Wij bidden dat zijn naam voortaan zal worden ingeschreven in de lijst van trouwe en moedige bekenners "die zijn binnengegaan in de vreugde van hun Meester". We twijfelen er niet aan dat onze Heer Jezus Christus en onze dierbare Stichter zijn triomf en zijn welverdiende rust in de hemel zullen bespoedigen.
Monseigneur Tissier de Mallerais was een van de eerste seminaristen die Monseigneur Marcel Lefebvre in 1969 in Fribourg mocht verwelkomen. Monseigneur Tissier de Mallerais hield er van om tijdens zijn geestelijke conferenties zijn verhaal aan ons seminaristen te vertellen. Hij vertelde ons dat hij uit een diep katholieke familie kwam, uit de Action Française, gehecht aan de traditie. Het was dan ook bijna vanzelfsprekend dat hij zich bij aartsbisschop Lefebvre in Fribourg voegde. In feite vond hij in deze bisschop het instrument van God waardoor hij het katholieke geloof en de priesterlijke vorming in al hun zuiverheid kon ontvangen, in de grote traditie van het Franse seminarie in Rome onder leiding van pater Henri Le Floch, in de tijd van aartsbisschop Lefebvre.
Op 29 juni 1975 ontving hij de priesterwijding uit handen van aartsbisschop Lefebvre in Écône. Hij zou dus volgend jaar zijn vijftig jaar priesterschap hebben gevierd. We hopen dat hij dat in de eeuwigheid zal doen met de Hogepriester aan wie hij zich heeft gelijkvormig gemaakt door zijn wijding en zijn priesterlijk leven. Al snel vertrouwde aartsbisschop Lefebvre hem belangrijke verantwoordelijkheden binnen de Priesterbroederschap toe. Zo was Monseigneur Tissier de Mallerais van 1974 tot 1979 Secretaris-generaal van de Priesterbroederschap St. Pius X, een functie die hij opnieuw bekleedde tussen 1984 en 1996. In 1978 vertrouwde aartsbisschop Lefebvre hem de leiding toe van het beroemde seminarie van Écône van 1978 tot 1983, een verantwoordelijkheid die hij met grote toewijding en trouw op zich nam.
Door de aanhoudende crisis binnen de Kerk besloot aartsbisschop Lefebvre tot "Operatie overleven van de traditie". Hoe kunnen we de toekomst van de katholieke traditie verzekeren? Hoe kunnen we zorgen voor de doorgave van de voortdurende leer van het Leergezag en die van de Sacramenten? Door bisschopswijdingen. Dit bleek de enige oplossing te zijn. Het Vaticaan, principieel akkoord, stelde echter de deadline altijd uit of vroeg om de aanvaarding van de nieuwe liberale hervormingen die het gevolg waren van het Tweede Vaticaans Concilie.
Het was toen dat eerwaarde Tissier de Mallerais een verzoek ontving van aartsbisschop Lefebvre: wilt u het ambt van Hulpbisschop van de Priesterbroederschap St. Pius X aanvaarden? We moeten helder van geest zijn: het is een moeilijke last om te dragen. Eerwaarde Tissier de Mallerais riskeerde excommunicatie volgens het kerkelijk recht. Hij verrichtte echter een daad van geloof, kracht en voorzichtigheid. Hij aanvaardde het ambt als een dienst aan de Kerk, uit liefde voor de paus, de bisschoppen en de priesters. De noodtoestand waarin de Kerk zich bevindt, maakt deze daad van toewijding niet alleen wettelijk, maar ook legitiem. Eerwaarde Tissier de Mallerais stemde ermee in de schande van de onrechtvaardig toegebrachte excommunicatie te dragen, zodat de Traditie voortgezet zou worden. De gelovigen waren opgelucht, de seminaristen gerustgesteld en, laten we het zeggen, de Kerk gered.
Op 30 juni 1988 ontving hij de bisschopswijding uit handen van Monseigneur Marcel Lefebvre. Vanaf dat moment werd zijn priesterlijk ambt bisschoppelijk. Hij preekte in de tijd tegen de tijd, hij diende de sacramenten toe, hij wijdde jonge levieten, hij reisde de hele wereld over waar de gelovigen hem riepen, verlangend voort te zetten wat de Kerk altijd had gedaan. Hij spaarde zichzelf niet, want de naastenliefde is edelmoedig en stimuleerde hem tot meer. Dit jaar waren we in het 36e jaar van zijn episcopaat. Tot het einde toe heeft hij zijn ambt vervuld. Hij was van plan om op 18 en 19 januari 2025 naar het District te reizen om het Sacrament van het Vormsel toe te dienen.
Vandaag zijn we dus in groot verdriet. Wij huilen zoals Jezus ongetwijfeld rouwde om de dood van Zijn Voedstervader Jozef. Wij bidden dat Zijne Excellentie de stem van zijn Meester zal horen, die tot hem zegt: “Het is goed; goede en trouwe dienaar, ga binnen in de vreugde van uw meester.”
Dus vandaag willen we u bedanken, Uwe Excellentie.
Dank u, Uwe Excellentie, dat u het gewicht van het episcopaat op u hebt genomen om ons in staat te stellen het Geloof van onze vaderen en de Sacramenten te ontvangen in de Traditie van het eeuwige Rome.
Dank u, Monseigneur, dat u de last van de excommunicatie op u hebt genomen en dat u in onze plaats de schande hebt ondergaan, aangedaan door de wereld en mensen die doordrongen zijn van de geest van deze tijd.
Dank u, Excellentie, dat u de Kerk moedige soldaten van Christus hebt gegeven die hun geloof uitstralen en het willen verdedigen volgens uw voorbeeld.
Dank u, Uwe Excellentie, dat u zoveel priesters tot priesterlijke waardigheid hebt verheven, die door hun ambt, het licht van de wereld zijn geworden, het heil van de zielen helpen bewerken en de waarborg zijn van de continuïteit van de Kerk, waartegen de poorten van de hel niets zullen kunnen doen.
Dank u, Uwe Excellentie, dat u zoveel vermoeidheid, ziekte en kritiek hebt doorstaan in dienst van het herstel van de sociale heerschappij van Christus die u zo dierbaar was.
Bescherm ons, zegen ons vanuit de hoogte van de Hemel, stort over ons en over onze Broederschap overvloedige genaden uit van trouw, hoop en moed. Mogen wij ons op een dag met u vervoegen in het Rijk van God en de beloning van een leven in dienst van de Heerschappij van Onze Heer Jezus Christus en het Onbevlekt Hart van Maria ontvangen.
