Brief van de Algemene Overste als antwoord aan Zijne Heiligheid Paus Leo XIV

De Algemeen Overste
Aan Zijne Heiligheid
Paus Leo XIV

Écône, 30 juni 2026

Heilige Vader,

Ik wil U hartelijk danken voor de brief die U aan mij hebt gericht.

Ik ben diep geraakt door Uw vaderlijke bezorgdheid.

Reeds lang wenste ik de gelegenheid gekregen te hebben om U te ontmoeten om U persoonlijk onze oprechte wens, de Kerk te dienen, kenbaar te maken. Helaas heeft zich die gelegenheid niet voorgedaan.

Ik vraag U slechts om de oprechtheid van deze intentie, die geenszins geveinsd is, in overweging te willen nemen. Paradoxaal genoeg lijkt het ons in de huidige context juist onze plicht te zijn om al het mogelijke te doen om het gewaad van Christus te herstellen, dat is verscheurd door krachten en druk die onverenigbaar zijn met een authentiek katholieke geest. Ik vraag u slechts de oprechtheid van dit voornemen in overweging te nemen, alvorens een besluit te nemen betreffende de Priesterbroederschap Sint-Pius X. Het is nog niet te laat.

Het ligt ver van ons om ons af te scheiden van de Roomse Kerk; integendeel, wij willen Haar dienen met buitengewone middelen, zoals men een moeder die bijzondere steun nodig heeft, in moeilijkheden te hulp schiet, ook al wordt dit niet door iedereen begrepen. Maar ik ben er zeker van dat de Heilige Vader dit zou kunnen begrijpen.

De Heilige Stoel heeft al laten zien dat Zij zeer complexe situaties kan begrijpen en de nodige tijd kan nemen.

Ik neem daarom de vrijheid om U op kinderlijke wijze te vragen de tijd te nemen die deze onderscheiding vereist.

Mocht dit niet voldoende zijn, dan zou ik U willen vragen na te denken over twee zeer eenvoudige feiten. Ten eerste is de Priesterbroederschap al in 1988 schismatiek verklaard, om redenen en onder omstandigheden die volkomen vergelijkbaar zijn met die van vandaag; en toch spreken wij, na zoveel jaren, met elkaar zoals een vader met zijn zoon. Uw Heiligheid spoort mij vaderlijk aan om een schisma te vermijden dat, theoretisch gezien, al zou hebben plaatsgevonden. Denkt U niet dat juist deze houding, waarvan ik de bezorgdheid ten zeerste waardeer, het bewijs vormt dat de Priesterbroederschap noch schismatiek is, noch vijandig tegenover de Kerk staat?

Ten tweede heeft de Heilige Stoel enkele jaren geleden aan twee bisschoppen van de Kerk de opdracht toevertrouwd om een dialoog aan te gaan met de Priesterbroederschap Sint-Pius X: Mgr. Vitus Huonder, destijds bisschop van Chur, die inmiddels is overleden, en Mgr. Athanasius Schneider, hulpbisschop van Astana. Beiden hebben, na de nodige tijd te hebben genomen voor reflexie, de diep katholieke geest van de Priesterbroederschap erkend en daar publiekelijk getuigenis van afgelegd.

Maar bovenal neem ik de vrijheid om mij tot Uwe Heiligheid te richten namens de duizenden zielen die dankzij het apostolaat van de Priesterbroederschap het katholieke geloof en de religieuze praktijk hebben terugvonden. Dit is een feit waarvan Uw voorgangers zelf kennis hebben genomen. Deze zielen hebben slechts één verlangen: het heil te bereiken via dit instrument dat de Voorzienigheid hun ter beschikking heeft gesteld. Zij hebben geleden en zij zijn oprecht. Ik ben er zeker van dat Uw vaderlijk hart als universele Herder gevoelig zal zijn voor deze zo bijzondere situatie. Op een dag zullen alle moeilijkheden tussen de Heilige Stoel en de Priesterbroederschap worden opgelost. Een gebaar van begrip van Uw kant zou, verre van de eenheid te schaden, in de ogen van de wereld en van alle christenen alleen maar Uw zorg voor de eenheid en Uw vaderlijke goedheid tot uiting brengen.

Ik leg dit alles aan Uw welwillende overweging voor. Ik hernieuw mijn gebed voor Uwe Heiligheid.

Al geruime tijd, zelfs vóór Uw verkiezing, bid ik tot de heilige Rita voor de huidige situatie. Ik zag in de verkiezing van een paus uit de orde van de Augustijnen, een teken van hoop. Ik ben er zeker van dat de heilige voor ons zal bemiddelen. Het is nooit te laat.

Ik verzoek U vriendelijk ons Uw zegen te schenken.

Ik maak van deze gelegenheid gebruik om U nogmaals mijn zeer diepe toewijding in de Heer te betuigen.

Don Davide Pagliarani