Mgr. Schneider: "De H. Stoel verbiedt de Priesterbroederschap St. Petrus kritiek te uiten - dat is een probleem!"

Bron: District België - Nederland

De hulpbisschop van Astana, Mgr. Athanasius Schneider, die te gast was in het programma van Raymond Arroyo, gaf op 15 mei een interview aan EWTN, het grootste katholieke televisienetwerk ter wereld, dat in meer dan 160 landen uitzendt en meer dan 435 miljoen huishoudens bereikt.

Gedurende dit interview nam Mgr. Schneider zeer duidelijk het op voor de Priesterbroederschap Sint-Pius X tegen de dreigingen met excommunicatie die Rome op 13 mei opnieuw had geuit met betrekking tot de toekomstige bisschopswijdingen op 1 juli.

De bisschop uitte tevens scherpe kritiek op het rapport van Studiegroep nr. 9 van de Synode over synodaliteit, die hij openlijk beschuldigt van het bevorderen van de homoseksuele ideologie in het hart van de officiële structuren van het Vaticaan.

Herhaaldelijk stelde Mgr. Schneider de strengheid waarmee de Traditie wordt aangepakt tegenover de grote tolerantie die tegenwoordig wordt getoond ten opzichte van progressieve stromingen en leerstellige ontsporingen.

De wijdingen van 1 juli: “Ik ben het er niet mee eens dat er sprake is van een schisma”

Na duidelijk het dwalende rapport van Studiegroep nr. 9 te hebben veroordeeld, gaat het interview vervolgens over de toekomstige bisschopswijdingen van de Priesterbroederschap Sint-Pius X. 

De journalist herinnert eraan dat kardinaal Víctor Manuel Fernández officieel heeft verklaard dat de voor 1 juli geplande wijdingen een schismatische daad zouden vormen die tot excommunicatie zou leiden.

Mgr. Schneider antwoordt onmiddellijk: “Ik denk dat zij de wijding zullen doorzetten. Maar ik ben het niet eens met de bewering dat dit schismatisch zou zijn.”

De bisschop baseert zich daarbij op de recente leerstellige verklaring die is gepubliceerd door E.H. Davide Pagliarani, Algemeen-Overste van de Priesterbroederschap Sint-Pius X: „Wanneer men deze leest, is zij volkomen katholiek. Zij is geschreven met een devotie jegens de Heilige Vader. Zij zeggen: ‚Wij willen slechts, Heilige Vader, uw goede zonen van de rooms-katholieke Kerk zijn.‘“

Hij vervolgt: „Zij erkennen het volledige gezag van de Paus, zijn jurisdictie, zijn leer, en vragen hem: ‘Alstublieft, sterkt ons in dit katholieke geloof dat wij belijden.’ En wat zij belijden, is de vaste leer van de Kerk. Alle punten die zij in deze verklaring opsommen, zijn niets anders dan wat de Kerk altijd heeft beleden, altijd.”

Mgr. Schneider ontwikkelt vervolgens een historisch en canoniek argument: „In de traditionele visie, in de langetermijnvisie van de Kerk, is ongehoorzaamheid aan de paus, zelfs in het geval van een onrechtmatige bisschopswijding, door de traditie van de Kerk nooit als op zichzelf schismatisch beschouwd. In het oude canoniek recht werd een onrechtmatige bisschopswijding tegen de wil van de paus alleen bestraft met schorsing, en niet met excommunicatie. Zij werd dus op zichzelf niet als schismatisch beschouwd.”

De bisschop benadrukt de verklaarde intentie van de Priesterbroederschap: „De Priesterbroederschap heeft herhaaldelijk aan Paus Leo geschreven en heeft publiekelijk, evenals in februari in Rome aan kardinaal Fernández, uitgelegd dat zij geen parallelle hiërarchie wil vestigen. Zij zal deze bisschoppen geen jurisdictie verlenen, maar slechts de mogelijkheid om de sacramenten van de wijding en het vormsel toe te dienen, meer niet. De intentie is dus duidelijk: er is geen sprake van een schismatische intentie. Zij wensen zelfs samen te werken met de Paus en vragen hem deze wijdingen toe te staan. Zij willen eenvoudigweg de garantie hebben dat zij het geloof van alle tijden zonder enige dubbelzinnigheid en zonder enig compromis kunnen doorgeven.”

„Dubbelzinnigheden in het Concilie en het postconciliaire leergezag”

De journalist brengt vervolgens de mogelijkheid ter sprake dat de Priesterbroederschap Sint-Pius X het voorbeeld van de Priesterbroederschap Sint-Petrus zou volgen.

Mgr. Schneider antwoordt: „Het probleem ligt dieper. Er zijn onduidelijkheden in bepaalde teksten van het Concilie. Er zijn onduidelijkheden in het postconciliaire leergezag. De Priesterbroederschap Sint-Petrus heeft echter niet de mogelijkheid – de Heilige Stoel verbiedt het haar – om kritiek te uiten, zelfs geen constructieve. Zij moet al deze leerstellingen van het Concilie en het postconciliaire leergezag aanvaarden. Dat is een probleem.”

Mgr. Schneider is daarentegen van mening dat de Priesterbroederschap Sint-Pius X de Kerk een echte dienst bewijst: „Er zijn onduidelijkheden. We moeten die aan de orde stellen. We moeten eerlijk zijn. En daarom moeten we de Priesterbroederschap Sint-Pius X dankbaar zijn dat zij deze publiekelijk aan de orde stelt. We moeten binnen de Kerk de vrijheid hebben om te discussiëren.”

Mgr. Schneider vergelijkt de huidige houding van Rome ten opzichte van de Priesterbroederschap Sint-Pius X met de grote tolerantie die in andere situaties wordt getoond: „Tegelijkertijd, terwijl Paus Leo en het Vaticaan de inclusiviteit van de synodale weg en synodale methoden bevorderen, terwijl zij zich genereus opstellen ten opzichte van de Duitse synodale weg en ten opzichte van de Chinese Communistische Partij door haar toe te staan daar bisschoppen te wijden, is het contrast enorm. En deze gelovigen van de Priesterbroederschap Sint-Pius X, die de Paus liefhebben, die voor de Paus bidden, die eenvoudigweg de garantie willen hebben dat zij het geloof van alle tijden zonder enige dubbelzinnigheid – ik benadruk: zonder enige dubbelzinnigheid – kunnen doorgeven, zien dat hun geweigerd, en nu worden zij gestraft.”

Mgr. Schneider citeert vervolgens de heilige Basilius tijdens de Ariaanse crisis: „De enige misdaad die in onze tijd wordt bestraft, is trouw aan het geloof en aan de tradities van onze vaderen, terwijl elke godslastering vrij spel heeft in de Kerk.”

Mgr. Schneider besluit met de waarschuwing dat een eventuele excommunicatie van de Priesterbroederschap Sint-Pius X een smet op de geschiedenis van de Kerk zou zijn: “Ik denk dat als de Paus dit doet, als hij hun deze toestemming niet verleent en hen excommuniceert, dit de geschiedenis zal ingaan als een enorme fout van starheid, van pastorale starheid, en van eenzijdige strengheid jegens de Traditie in de Kerk.”

Ten slotte richt de bisschop een plechtige oproep tot paus Leo XIV: „Heilige Vader, alstublieft, voorkom een dergelijke wond in de Kerk. U kunt dit voorkomen.”